Bu sefer hepsi birden seslendiler;”
bizi unutma” “bizi an “.
anası tek başına söyledi; “ölüm o kadar güç değildir unutulmak yamandır”.
babası fısıldadı; “asıl ölüm unutulmaktır”amcası ilave etti ;”unutmak da ölmektir”
İsa Bey devam etti ;”hayat birkaç hatıradır”balâ hatun bitirdi ;”hayat ölümün
başlangıcıdır “
Aşk denen şey bazen yürür,bazen uçar ;bazen koşar biriyle birlikte; bir başkasıyla ölümcül yürüyüşe çıkar; üçüncüyü buzdan heykellere çevirir;dördüncüyü atar alevlerin içine. Birini yaralar;öldürür ötekini.aynı anda çakıp sönen şimşeğe benzer. Geceleyin saklar şafakta zapt edilecek olan kaleyi.çünkü dayanacak güç yoktur karşısında.
İnsanın iradesini elinden alır, seni yönetmeye başlar, mantık kaybolur,doğru dürüst düşünemezsin bile.birne aşık olmak,gözü bağlı uçurumun kıyısında yürümek demektir