Mevsim
@Mevsiimmm
İnsan, üretmeden tüketen tek canlıdır. Süt üretmez, yumurtlamaz, sabanı sürmek için çok güçsüzdür , tavşanları yakalayabilecek kadar hızlı koşamaz fakat bütün hayvanların efendisidir. Onları işe koşar , karşılığında sadece açlıktan ölmelerini engelleyecek miktarda verir ve kalanını kendine saklar.
" Etrafa kırıldığım zaman beni sen teselli edeceksin , işte o zaman ben her şeyi unutarak senin boynuna sarılacağım " diyorsun. O zaman bende senin boynuna sarılarak hiç , hiç birakmayacağım. Sen herhangi bir şeye üzülürsen seni kollarımın arasında avutacağım. Eğer gözlerinden bir damla yaş gelirse onu , güzel gözlerini sıcak dudaklarımla öperek kurutacağım.
Düşün, dünyada yalnızlık kadar feci bir şey var mıdır ?
Tabii yalnızlıktan kafa yalnızlığını kastediyorum , yoksa dünya bir sürü kuru kalabalıkla dolu...
Ama bizim manevi hayatımızda , maddi hayatımızda bize eş , arkadaş olabilecek insan ne kadar azdır.
İnsan alıştığı, güzel bulduğu, kendine yakın bulduğu yerlerden ayrılırken sanki vücudunun bir kısmını orada bırakıyormuş gibi üzülür.