İnsan, mânâdır.
Çözebilene deryâdır.
Nazlıdır çoğu zaman, mânâsı da bundandır.
Yola revân olanlar için, ândır.
Hikmet kovalayan için cân…
Söz ile hâl arasında ince bir berzâhdır.
Zâhire kelâm düşer, bâtına sır sızar.
Söz, lisânın ikrârı; hâl, kalbin izhârıdır.
Biri beyân eder, biri âşikâr kılar.
Anlayana ibrettir, duymayana hicâbdır.
Gaflete meyli olana perdedir, uyanık olana iş’âr.
İnsan, emânettir.
Taşıyabilene izzet, taşıyamayana vebâldir.
Cevheri sînesinde saklı, keşfedene hazînedâr.
Bakanına âyinedir.
Okuyana mektûbdur.
Geçip gidene hayâldir, kalanına hatırdır.
Yaklaşana rahmettir, tebâüd edene ibrettir.
Sarılana şifâ, firâr edene cerîhadır.