Ama bu dünyada hiçbir şey sürekli değildir. Bu nedenle de sevinç, ikinci dakikada birincidekinden farklıdır,üçüncüde bir derece daha zayıflar, sonunda tamamen yok olur, eski durumumuza döneriz suda genişleyen halkaların sonunda suyun yüzeyiyle bir olup kaybolması gibi.
Herkesin yazgısını yazan bir kalem mutlaka vardır.
Benim yazgımı hangi kalem yazmıştı? Nasıl bir son hazırlamıştı bana? İnsanların geleceğini görememesinin bir hikmeti olmalıydı.