Madina
@Mezguase
Ma Solitude, Mon Hermitage, Mon Repos...
Şu anda okuduğu kitap
Öğretmenin Kişisel Gelişim Rehberi gibi görece iddialı bir isme sahip olan bu kitabın açıkçası daha derin ve daha net olmasını bekliyordum. Fakat beklediğim gibi olmadı. Çünkü eğitim fakültesi kantinlerinde vakit geçirmiş, öğretmenler odasında bulunmuş hemen her öğretmenin az çok fark ettiği tespitlerin ötesinde çok fazla bir şey bulamadım açıkçası. Sürekli olarak sorunlardan bahsedilmiş fakat öğretmeni kişisel olarak geliştirecek herhangi bir çözüm önerisi yok.
Yine de akıcı olması ve insanı yormaması sebebiyle okunabilecek bir kitap. Fakat beklentiyi düşük tutmakta fayda var.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
"Düşüncesiz hareketler karşısında
umut kimseye cesaret veremez."
"Bu dünyada her şey Zeus'tan sorulur."
Sophokles'in bu tragedyasını özetlemek isteyen birisi yukarıdaki iki cümleyi kullanarak bunu yapabilir. Çünkü bu eserde düşüncesizlik ve bilgisizliğin insanı sürüklediği hatalar ve insanın ne yaparsa yapsın kaderinden kaçamayacağı konuları üzerinde durulmuştur. Zaten Sophokles hemen hemen bütün eserlerinde yaptıkları veya yapmadıklarıyla Tanrı'ların yazmış olduğu kadere sürüklenen insanlardan bahseder. Bu anlamda Tanrı'ların gücü karşısında insanın acizliği, yazarın en çok işlediği tema olarak karşımıza çıkar. Konuyu işlerken de gerçekten okuyucu üzerinde etkileyici olmayı başarıyor. Belki diğer eserleri ile karşılaştırdığım zaman (karşılaştırmak doğru mu?) en iyi eseri diyemem ama kesinlikle okunması gereken bir eser diyebilirim.
Keyifli okumalar.
Daha önce iki kere başlayıp yarım bıraktığım bir kitaptı Notre Dame’ın Kamburu. İzolasyon dönemi sayesinde kitap üzerine düşünecek yeterli vaktim de olduğundan tekrar başladım ve büyük bir zevkle okudum. Daha sonra da Jean Delannoy’nun yönetmiş olduğu 1956 yapımı sinema uyarlamasını izledim ve kitabın en güzel tarafının aslında hikâyesi olmadığına karar verdim. Hikâye de kuşkuya yer bırakmayacak kadar güzel ama kitabı benim için etkileyici kılan ve klasik yapan insan ruhunu anlatma çabası ve anlattığı dönemi aydınlatırken günümüze de ışık tutması (bütün klasikler gibi.).
Anlattığı dönemin Fransa’sına ışık tutuyor çünkü halkın bütün sınıfları birer karakter aracılığıyla anlatılıyor. Frollo ruhban; Gringoire aydın; Phoebus asker ve Fleur – de – Lis ise soylu sınıfı temsil ediyor. En kalabalık olan sınıf yani halk ise Quasimodo ve Esmeralda karakterleri ile anlatılmış. Yazar bu karakterleri betimlerken aslında bütün sınıfların da ortalamasını alıp bütün yönleriyle bize sunuyor. Hatta zaman zaman bu karakterler aracılığıyla insanların zayıf yönlerine dikkat çekip eleştiriyor.
Yapılan karakter betimlemeleri ile bize klasiklerin insan ruhunu anlama yolunda önemli olduğunu da hatırlatmış oluyor Hugo. Her bir karakterin yaşamış olduğu çatışmalar ve duygu durumları çok detaylı şekilde anlatılmış. Öyle ki kitabı bitirdikten sonra karakterlerin yapmış olduğu hiçbir şeye, Gringoire’ın Frollo ile yapmış olduğu anlaşmaya bile, şaşırmıyorsunuz.
Hugo’nun bu kitabı o dönemde yıkılması planlanan Notre Dame Katedrali’ni kurtarmak amacıyla yazdığı söylenir. Dikkat çekmek için katedrali en ince ayrıntılarına kadar betimlemiş ve bir de aşk hikayesi ile süslemiştir. Temelde olaylar ve çatışmalar bu aşk hikayesi üzerinden ilerlese de her karakterin aşktan bağımsız çatışmaları da vardır.
Adler'in kurucusu olduğu Bireysel Psikoloji kuramına giriş kitabı olarak okunabilecek bir kitap. Adler'in temel kavramları, vaka analizleriyle ve herkesin anlayabileceği bir dilde açıklanmış. Fakat yine de Adler'in kuramı hakkında temel bir bilgiye sahip olunduğunda daha verimli bir okuma yapılmış olacaktır.
Özellikle psikoloji ve rehberlik ve psikolojik danışmanlık bölümü öğrencileri tarafından okunması gereken bir kitap. Ayrıca 'insan'ı tanımak istiyorum diyen herkes kitapta kendi için bir şeyler bulacaktır.
Aslına bakarsanız çok sıradan bir köy romanı ve öyle aman aman tespitler ya da betimlemeler de yok. Yani benim nazarımda diğer Atılgan kitaplarından çok daha yavan kaldı. Ama bunun sebebi "Duruşma", "Yargıç", "Tanık" ve "Sanık" bölümlerinden oluşması planlanan kitabın "Sanık" bölümünün yazılmamış ya da yazılamamış olması da olabilir. Bunlar dışında kitap gayet akıcıydı ve yazarın diğer romanlarından çok farklıydı. Yusuf Atılgan'ın sizi bambaşka bir dünyaya götürmesini istiyorsanız okumanızı tavsiye ederim .
