Nietzsche, insanı, hayvan ile üstinsan arasında bir köprü olarak görür. Üstinsan, Nietzsche’nin ideal insan tipidir. Üstinsan, kendi değerlerini yaratan, kendini aşan ve hayatı onaylayan bir varlıktır. Nietzsche, insanların çoğunun, üstinsan olma potansiyellerini gerçekleştiremedikleri için zavallı ve çirkin olduklarını düşünür. Bu insanlar, Nietzsche’ye göre, tanrıya, ahlaka, mantığa veya başka bir otoriteye bağımlıdırlar. Bu yüzden, Nietzsche, insanları aşağılayanları sever, çünkü insan aşılması gereken bir şeydir.