Gazali; İbn Sina, Farabi ve İbn Rüşd gibi, görece felsefeyi önceleyen ve akılcı diğer Müslüman filozofların tersine, mutlak gerçeği ve sonsuzu kavramak için aklın yetersiz olduğu tezini savunuyordu. Felsefe, mantık, matematik, doğa bilimleri gibi akılcı disiplinleri eleştiriyor; bunların hiçbirinin mutlak gerçeğe ulaşmak için yeterli ve yol gösterici olmadığını iddia ediyordu. Ona göre insanın bu dünyayı tam olarak bilmesi ve kavraması mümkün değildi.