Muhammed Hanifi kösedağ
@Mhkosedag
Ağlayın kardeşler,
Gün ağlamak günüdür.
Yanan ocaktan değil yükselen,
Bu duman bir ananın ciğerlerinden.
Sıkı durun ey melekler,
Bu feryat şu arşı başa çöktürür.
Koca adam değil, kadın değil,
Daha iki yaş değil.
Yerde yatan el kadar bebe,
Eyvah! Eyvah! Kâbus değil.
Kapanmayı unutmuş çakır gözler,
Narin, pamuk, çelimsiz eller.
Bütün değil o;
Göğüslerde yüreklerin boynu bükük debelenişinin müsebbibi
Paramparça bebekler.
Ağlayın kardeşler,
Gün halimize ağlamak günüdür.
Görün kardeşler, az ötede,
Susanı taşlamak için bekler ebabiller.
Böyle bilecekse bizi Peygamber,
Gelsin taşlasın, hiç durmasın ebabiller.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
YöntemFelsefe-Düşünce
Gerekli olduğu halde, bir başkasının fikrinin üzerinde düşünmenin veya yeni bir fikir yürütmenin zevkinden (gerek ataletten gerekse kişinin kendi fikrini küçümsemek gibi hatalardan dolayı) kendilerini mahrum bırakmayı tercih eden insanların, genellikle felsefe kitaplarını sıkıcı bulduklarını gördüm, onlara sıkıcı geliyor, çünkü felsefe kitaplarının tıpkı bir roman gibi, kitabın kendisinin sürükleyici olmasını bekliyorlar, hatta bazen felsefe kitabında da bir romandaki olay örgüsü gibi hazır bir rota beklediklerini bile düşünüyorum, halbuki roman okumaktan da fazlasıyla keyif alan ben, hiçbir romanda, daha 5 yıl önce uzunca üzerinde durduğum bir konuda, bugün okuduğum o 1637 de yayımlanmış kitapta descartes ile hemfikir olduğumuzu görüşümün ve bunun bana gösterdiği, kendi düşünce yöntemim ile vardığım sonucun ta kendisine Descartes'in de o muazzam düşünce yöntemi ile vardığından yola çıkarak kendi yötemimin de doğru olduğunu görmenin zevkini alamam.
Siz paraya tapanlar
İlâhınız cebinizdeyken
Çok güçlü olduğunuzu,
yenilmez olduğunuzu sanıyorsunuz,
Çocuklarını öldürdüğünüz toprakları çocuklarınıza vatan olacak sanıyorsunuz
Ancak bizim gücü de yaratan İlâh'ımızın izniyle sizin o topraklarda ki tek yeriniz onun altı olacaktır.
Sevda
Bir duygu nasıl olurda uyutmaz ki insanı, bir insan neden çıkmaz ki bir başkasının aklından?
Neden aç bırakır ve neden yorar insanı? Anlamıyorum böylesi bir zulmü nasıl olurda o bütün şairler öve öve bitiremezler ve nasıl ve nasıl sever, neyini sever ki sevdanın?