Ama biliyorsun nihayet bende insanım
Umutsuzluğa düştüyüm anlar oluyor
Hiç gelmeyeceksin sanıyorum
O zaman kurşun gibi bir korku saplanıyor kalbime
Katran gibi bir yalnızlıktır sarıyor içimi
Yalnızlığımdan utanıyorum
Ümit Yaşar Oğuzcan
Platon şu nasihatte bulunur:
" Nazik olun.
Çünkü karşılaştığınız herkes farkında olmadığınız zorluklarla boğuşuyor.."
Dikkat ediyor muyuz buna?
Anlamaya çalışıyor muyuz insanları yarqılamadan önce?
Unutuyor muyuz yoksa herkesin bir kalbi olduğunu?