Ayça
@MiaLila
Sabahattin Ali’nin bu romanında karakterler ile o kadar bütünleşiyorsunuz ki kitabı bitirdikten sonra bir yarım kalmışlık, terk edilmişlik duygusu yaşıyorsunuz. Bazen kendimi Ömer olarak buldum bazen ise Macide.İkisine kızdığım zamanlar da oldu. Ömer maalesef zaaflarına yenildi. Acizliğimizi içimizdeki şeytana atfetmek en kolay vicdan temizliğidir.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Böcek metaforu üzerinden anlatılan, insana bir “uyanış” sağlayan,bir solukta biten tavsiye edebileceğim kitap. Öyle ki eğer bir böceğe dönüştüysen ailen bile sana sırt çeviriyor.
