Dünya sinema perdesi değil ki...
Düşlerin de bir sınırı olmalı
İnsanın gerçeği ile çevrili.
D ö n ü y o r u m . .
İçimde incinmiş bir çocuk ağıdı
Avuç avuç cam kırıkları gözbebeklerimde
Düşmemek için kendime tutunuyorum.
Dışına taşamamış bir öfke seli
Bir isyan içimde bir dövüşme isteği
Çıkıp sinemaya gidiyorum
Bir insanın kaderler değiştirdiği filmlere...
Adıma dövüşüyor bütün kahramanlarım.