Seni ateşe atmadım.Ateşi sen kendin seçtin.
Beraber yandık.Beraber kül olduk.
Ben hala korum.
Küllerimden doğdum.
Öyleyse üfle kendini.
Isınsın korun...
Mihrimah
Kendi karargahına çekilmiş bir komutan huzuru bu,
Sonunda ölüm olduğunu bilerek beklemek.
Dünya da öyle değil mi?
Savaştığımız cephe hep kendimizin.
Ama sadece bizlik bir huzur, geçici...
Mihrimah
Kimseye anlatamadığım yaşanmışlıklarım var.
Hiçkimsenin değil onlar, benim.
Az da olsa acı da olsa yara da olsa yâr da olsa, benim hepsi.
Bugün beni ben yapan tüm yaşadıklarım.
Hepsine minnettarım.Şikayet etmek yerine, kabullenmeyi seçiyorum.
Çünkü hayat yaşayamadıklarımıza dövünmekle geçmeyecek kadar kısa...
Yağmuru seviyorum.
Çoçukları, yaşlıları, çiçekleri, denizleri, yıldızları, ayı...
Ve koskoca kainatı bunca güzelliği bizim için yaratan Rabbimi...
Şükretmek içimdeki olmamışlara rağmen çok çok güzel.
Bir barsak çay koyup keyifle kitabımı okurken yağmurda dışarıyı seyredebiliyorsam, işte yaşayacaklarım daha var demektir.
Küçük bir kız çoçuğu var kalbimde henüz 6 yaşında...
Şarkılar söyleyen uçurtma uçuran sek sek oynayan.
Ve benim, onu büyütmeye hiç niyetim yok...
Mihrimah