Öyle içler acısı bir çağ ki bizimkisi, onu daha da trajikleştirmek istemiyoruz. Büyük felaketi atlattık ve yeni, küçücük umutlarımız filizlensin diye, enkazın tam ortasında kendimize yeni, küçücük yaşamlar oluşturmaya koyulduk. Oldukça zorlu bir iş bu, zira artık geleceğe uzanan düz yollarımız yok. Buna karşın engelleri aşa aşa, oradan oraya dolaşıyoruz işte. Göğün kaç katının tepemize yıkıldığının önemi yok, bir şekilde yaşamamız gerek.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Ya içimdeki bu delik hiç kapanmazsa? Ya hiç iyileşmezse? Ya bu zarar kalıcıysa ve geri dönüşü yoksa?
Kendime sıkı sıkı sarıldım. Sanki hiç varolmamış gibi, diye umutsuzca düşündüm. Ne kadar aptalca ve imkansız bir söz! Benim resimlerimi çalabilirdi ve hediyeleri geri alabilirdi, ama bu yaşadığımız anıların silinmesini sağlayamazdı.
Zaman geçiyor. İmkansız göründüğü zaman bile. Hatta saatin her tik tak edişi insanın canını acıtsa da. Yavaş yavaş geçiyordu saniyeler. Yalpalayarak ve sessizliklerin içinde sürünerek. Ama bir şekilde geçiyordu. Benim için bile.