Defolu Kelebek
@Milennaa
Ve o siyah saçlarını kes yavaş yavaş...
Sonra suya girdi yavaş yavaş, sandalın kenarına tutunarak. Çenesine kadar suyun içinde sandala asılarak epey bekledi. Ellerini bırakmayı, denizin tatlı serinliğine karışıp gitmeyi hayal etti. Kolay bir ölüm olurdu bu. Amaçsız hayatına yakışan bir son. Hiç korku duymuyordu.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Sanki düşünceler kafasının içinden telaşla bir yere kaçar gibiydi. Düşünmek, hatırlamak tehlikeliydi, alttan alta bunu duyumsuyor, kaçmaya çabalıyordu.
...
anında derin bir uykuya daldı, öyle derin ki ne ses duydu, ne düş gördü, ruhu bedeninden uçup gitmişçesine uyudu da uyudu.
uyurken kimseden zarar gelmezdi ama uyanıkken insanların şeytandan bir farkı yoktu. Nedense herkes birbirinin açığını arardı, hep tanıdıkları insanları konuşurlardı. Hele küçük yerde dost gibi görünenlerin bile arkandan söylemediği laf kalmazdı.
Renkler, kokular, sesler değişmişti, hayatında hiç deniz kıyısından ayrılmamış olan Mustafa, insanların karada nasıl yaşadığını anlayamıyordu. Milyon verseler oturamazdı bura da.