Defolu Kelebek
@Milennaa
Ve o siyah saçlarını kes yavaş yavaş...
Tutunamayanlar okumadan önce sürekli Olric'li alıntılar görüyordum. O. Atay'ın tarzını bilen biri sahte olduğunu anlar. Karşılıklı diyalog ya da konuşma parantezleri açtığınız gibi bir durum yok.
"Olric, Turgut Özben'in bilinçlenme/özel yabancılaşma sürecine girmesiyle birlikte beliren ve olaylar zincirinin sonuna kadar işlevsel bir figür halinde kalan, somutlaştırılmış, hatta bir ortak, bir sırdaş halinde kişileştirilmiş bir iç sestir." (s.164) 
Roman Terimleri Sözlüğü Hakan SazyekReklam
bütün bunlara tek başına katlandığın için üzgünüm selimcim..
İnsan olduğumu unuttum. Alışkanlıklarım beni bırakıp gittiler. Kendiliğimden bir davranışta bulunamayacaktım. Ölüm halinde olduğumu söyleyemeyecektim. Bu nasıl ifade edilirdi? Oysa, konuşmayı sürdürmek gerekiyordu: ölmek pahasına.
İçimde yaşama arzusu kalmadığı için iyileşmiyorum herhalde.Yatağın içinde, hiçbir şey yapmaya cesaret edemeden korkuyorum. Kafka'nın korkusu gibi değil; insanın evrendeki hiçliğiyle ilgili bir korku değil. Anlamsız bir korku. Zavallı bir böceğin vücudunda duyduğu ve anlamını bilmediği bir korku. Bitkisel bir korku.
Sen Kafka'yı okuyarak dayanamazsın bu hayata, diyor. Kafanın böyle bir gücü yok. Meselelerin derinine inince beklediğini bulamazsan yıkılırsın.
Pavese-Camus-Kafka okurken hissettiğim
Bugün Kafka'yı okumaya çalıştım. Olmadı. Birden göğsümde bir tıkanma hissettim. Nefes alamadım. Elimden kitabi attım. Sırtüstü kımıldamadan yattım bir süre. Kulaklarımda uğulduyordu.
Kafka'nın kitabını görünce içim bulanıyor. Belirsizlikten korkuyorum.
Reklam