Ağaçlar insanlara yakınlık hissi verir. Bir insan, ruhu yeterince dinginse, bir ağaçla arkadaşlık kurabileceğini hisseder. Kanıtlanamaz türde bir arkadaşlık. Ağaç adeta sarılır ruhu dinginleşmiş insana. İnsan da hiç çekinmeden bir ağaca sarılabilir ve onunla olan arkadaşlığını dünyaya ilan edebilir. Dingin bir ruh, coşkulu bir ruhtur aynı zamanda. Yalnızca gerçek erdemler coşturabilir o ruhu. Dünyanın bayağı lezzetleri dingin ruhlu insana tat vermez. O başka bir boyutun lezzetlerine alışmıştır, bayağı dünya lezzetleri ona tatlı gelmez. Dingin ruhlu insan, bir ağaçla arkadaşlık etmeyi acayip bulmaz. O zaten doğanın bir parçası olduğunu iliklerinden hisseder. Bir çiçeğin varlığına derinden saygı duyar, bir böceğin yaşam hakkına duyduğu gibi. Böcekler ona tiksinti vermez. Aksine hayretler içinde kalır yaratılışın çeşitliliği karşısında, dili tutulur ruhu dinginleşmiş insanın. Doğayı seyretmeye doyamaz, içinde hep bir merak vardır doğaya karşı. O iflah olmaz bir kaşiftir.