Içimizdeki şeytan pek de kurnazca olmayan bir kaçamak yolu. İçimizde şeytan yok. İçimizde aciz var. Tembellik var. İradesizlik, bilgisizlik ve bunların hepsinden daha korkunç bir şey var... Hiçbir şey üzerinde düşünmeye, hatta bir parçacık durmaya alışmayan gevşek beyinlerimizle kullanmaya lüzum görmeyerek nihayet zamanla kaybettiğimiz biçare irademizle hayatta dümensiz bir sandal gibi dört tarafa savruluyor ve devrildiğimiz zaman kabahati meçhul kuvvetlerde, insan iradesinin üstündeki tesirlerde arıyoruz.
Sayfa 287
Reklam
9/10
Gogol'un kalemini ve samimi anlatımını o kadar beğeniyorum ki eserlerini hep iki kez okumuşumdur. Ölü Canlar da bunlardan bir tanesi. Konusundan bahsedecek olursam: kitabın baş karakteri kurnaz, yolsuzlukla uğraşan ve bundan başarısızlıklarına rağmen vazgeçmeyen heran krizi fırsata çevirebilecek biri olarak karşımıza çıkıyor. Bu sahtekar olarak nitelendirilen karakter ölü canları satın almak için türlü oyunlara girisiyor. Ölmüş fakat devlete bildirilmemiş ne kadar can varsa köy köy gezerek hepsinin peşine düşüyor ve bunun ticaretini yapmaya başlıyor. Yasaların bir açığını bularak bu satın aldığı ölü Canlar karşılığında para almak için verdiği türlü uğraşlar usta bir dille anlatıyor. Bununla birlikte dönemin Rusya'sındaki yozlaşmışlıklar, sınıf ayrımları, adaletsizlikler gibi bir çok toplumsal sorunlara da cesurca göndermeler yapıyor. İlginç konusu ve muhteşem kurgusuyla okunmaya değer bir kitap.
Ek bilgi: 19. yüzyıl Rus Edebiyatının önde gelen yazarlarından Nikolay Vasilyeviç Gogol’un Ölü Canlar romanı, sahtekârlıkları, yalanları, düzenbazlıkları, ikiyüzlülüğü ve devletin çürümüşlüğünü sert yergilerle dile getiriyor. Gogol’un kaleme aldığı ünlü romanına gelen tepkiler sonucunda tamamlanamamıştır. Yazarın üç ciltten oluşan Ölü Canlar’ı geri kalan nüshaları ise kimi rivayetlere göre Gogol’un girdiği bir buhran sebebiyle yakmıştır.
