“ İnsan sadece sigara, tiner yahut hap tiryakisi olmuyor ki. Mutsuzluk da bir iptila, yalnızlıktan geberecek gibi hissetmek ya da suçluluk da. Hayat bu, insanın başına her şey gelebilir. Hangimizin ruhunun neye yapışıp çürüyeceğini kim bilebilir?
MAĞARA ARKADAŞLARI
“Yalnızlık..Kendine pek sık bahsetmediği,gecesini ve gündüzünü mustarip kılan, zamanın bir türlü geçmeyişinin müsebbibi, hep bu yalnızlık değil miydi?”
Bir tutunamayış öyküsü de Ayfer Tunç’tan okuyalım dimi.Dikkat! Okurken bolca kasvet çökebilir üzerinize. Ama yazarın kalemini biliyorsanız buna alışkınsınızdır zaten.
Hangi sayfayı çevirirseniz çevirin yalnızlık ve ölümün hüküm sürdüğü, okurken hafakanların eksik olmadığı sayfalar. Neyseki öyküler kısa da önceki öyküyü unutup diğerine üzülmeye başlıyoruz hemen. Tabi sekiz öykü boyunca devam ediyor bu durum. Son öykü için belki aynı şeyi söyleyemeyebilirim.
Ayfer Tunç da bizi bize anlatmış. Ben yazdım hikayenizi demiş, açıp açıp okuruz artık. Her seferinde başka bir öykünün kahramanı olduğumuz …