Ceyhun Emre
@MiniAc
Basit bir adamım kitabımı okurum kendimce 3 5 cümle söylerim
Yok
Okuyor
Sokak
27 okur puanı
Temmuz 2021 tarihinde katıldı
Zincire Vurulmuş Prometheus hakkında inceleme yazacağım ama ne yazacağımı bilmiyorum. Aşırı akıcı okudum ve inanılmaz derecede basit cümlelerle yazılmış, bu da iyi bir şey. Ve fazlasıyla Yunan mitolojisiyle tekrardan barıştırdı beni, bu da iyi. Tiyatro dilinde yazılması bir tık korkutsa da korkulacak bir şey yokmuş.
Reklam
Bu kitabın incelemesini yapmama gerek yok aslında bakarsanız sizden tek ricam türkiyenin şu an bulunduğu hali geçmiş zamana ortaçağa uyarlamanız olucaktır anneline yerine ayşe diye okursanız zaten hemen alışıp haaaaa doğru diyeceksiniz iyi okumalar çok sarıyor
Salak karakterlerden nefret ediyorum
---spoiler-----
Will ve Clara hariç geri kalan herkesten nefret ettim ya. Normalde aşırı severim böyle vampir olaylarını ama nedense beklediğim gibi güzel bir şekilde anlatılmamış. Gelmiş yanınıza ERKKKKEKKKK GİBİ ERKKKKKEKK alfa Will abim size gerçek vampirliği öğreticek. Yok aman efendim biz canavar değiliz, biz şöyle değiliz, böyle değiliz. Ne kasıyorsun abi, emcükle işte kanı, ne kasıyorsun? BİDE abi Helen, sen ne kadar yüzsüz, arsız bir kadınsın ya? Hayatımın aşkı dediğin, görünce “ahhh ölücem, yapmamalıyım” dediğin adamı sen kim köpek öldürmeye çalışmak? Vallaha da billaha da bu hikayede yanan Will abim oldu. Ben hiçbir şey demiyorum.
Yazarın kalemi güzel bu arada bak, çok rahat, akıcı okuyorsun; gidiyor. Bir bakmışsın öyle böyle akmıyor. AMA berbat karakterler ile bu işleyişi çöp ediyor gerçekten. Sinir krizi geçirdim.
Eğer ne olduğu yada ne kadar salak oldukları önemli değil, haksız olsalarda — bu romandaki gibi — iyi karakterler kazansın, ben böyle seviyorum diyorsanız okuyun, yoksam okumayın; değmez.
Dr B. Karakteri hikayeye eklenir eklenmez aşık oldum içimdeki çocuk an itibariyle KALK KALK Satranç oynayacağız diye çığlık atıyor sonu istediğim gibi bitmese de o alçak namert Czentovic in Kaybettiğini görmeyi ne kadar istesem de bayılarak okuduğum biter bitmez tekrar başladığım bir kitap oldu akıcı dili 1 sayfa bile sıkmayan anlatımı ve hikayesi ile modern klasiklerde başyapıt diyebileceğim bir yere evrildi karakterler desen Başyapıt tek sıkıntı demiyelim ama azıcık daha Satranç maçlarını açıklayarak yazsaydı yazarımız tadından yenmezdi ama var ya aşık oldum aşıkkkk
Az önce Zaman Makinesi’ni okudum. Uzun zamandır merak ettiğim bir kitaptı. Beklentim daha heyecanlı, daha sürükleyici bir bilim kurgu macerasıydı. Açıkçası bu beklentimi tam anlamıyla karşılamadı; yer yer tempo düşüyor ve anlatım fazlasıyla sadeleşerek neredeyse bir çocuk kitabı hissi veriyor. Özellikle bazı bölümlerde monotonluk belirgin şekilde hissediliyor.
Ancak kitabın asıl gücü macerasında değil, alt metninde saklı. H. G. Wells’in yarattığı Morlock ve Eloi ayrımı, yalnızca fantastik bir gelecek tasviri değil; insanlığın kendi içindeki sınıfsal ayrımcılığının ve yozlaşmasının milyonlarca yıl sonraki ürpertici bir yansıması gibi. Bugünün toplumsal eşitsizliklerinin, konfor ve emek arasındaki uçurumun, zaman içinde biyolojik bir ayrıma dönüşmesi fikri oldukça çarpıcı.
Kitapta en sevdiğim yön, bu felsefi dokunuşlar oldu. Bilim kurgu okurken aynı zamanda insan doğasına, medeniyetin kırılganlığına ve ilerleme kavramına dair düşünmeye zorlanmak hoşuma gitti. Bir kişisel gelişim kitabı okumadım belki ama insanlığın nereye gittiğini sorgulatan yönüyle bana bir şeyler kattığını hissediyorum.
Sonuç olarak, beklentim daha tempolu bir hikâyeydi; bulduğum ise daha çok fikir odaklı, sembolik bir anlatı oldu. Sürükleyicilik açısından beni tam tatmin etmese de, düşündürdüğü ve alt metniyle bıraktığı etki sayesinde okuduğuma memnunum. Bilim kurgudan aksiyon bekleyenler için yavaş ilerleyebilir; ancak insanlık eleştirisi ve felsefi arka plan arayanlar için kesinlikle değerli bir eser.
Reklam