İçimdeki hapishaneden çıkan çocuk yara bere içinde karşımda dikildi. Düşünceler çok hızlanmaya başladı adeta durdurulması imkansız bir hızla ilerliyordu, hissettiğim o ağırlık içimde devrimler başlattı. Beni savurduğu o duvar, benim acizliğimin temsilcisiydi. Yalvarıyordum ama duyulmuyordu. İlk ve son kez konuştu o çocuk. Yine benim korkaklığımın bedelini o ödedi. "Biri durdursun artık şu sesleri dayanamıyorum, bu sefer değil... Dayanılması güç bu ızdıraba katlanamıyorum..." -SYH Kitabından