Miray
@Mirmoon4
19 okur puanı
Ağustos 2024 tarihinde katıldı
Bir Oyuncaktan Kalan Vicdan
Dokunmadan okurken bazen neyin gerçek neyin hayal olduğunu ayırt etmek zorlaşıyor. Hikâye Adalet’in geçmişiyle yüzleşmesiyle başlıyor. Ölümle ilgili bir haber aldıktan sonra aklına gelen ilk şey ise
Okudum, Akıp Gitti… Ama Sonra Ne Oldu? | Bekle Beni Üzerine
Zülfü Livaneli’nin Bekle Beni romanı çok akıcı. Bunu en baştan söylemek lazım. Okurken takılmıyorsun, sayfalar hızlı geçiyor, özellikle Selim’in iç dünyası çok iyi verilmiş. Cezaevi psikolojisi,
Ben Geri Verilen Kız’ı açıkçası çok sevemedim. Kurgu bana yer yer zorlama ve mantık dışı geldi. Evet, bir çocuğun yıllarca başka bir ailede yaşadıktan sonra biyolojik ailesini öğrenmesi başlı başına
Simyacı, Santiago adında İspanyol bir çobanın, kendi “kişisel menkıbesini” (yani hayattaki en derin amacını) arayış hikâyesini anlatıyor. Santiago’nun hayatı, bir gün gördüğü tekrarlayan rüya ve
Okuması kolay ama sindirmesi zor bir kitap. Özellikle sonuç bölümü akıcıydı ama diğer bölümler çok yoğun ve alıntı ağırlıklıydı. Bazen “Kitap mı okuyorum, yoksa kitap önerisi listesi mi?” diye düşündüm. Bir olay anlatımı olmadığı için zaman zaman dağıldım ama buna rağmen altı çizilesi çok fazla yer vardı.
Tutunamayanlar’daki “Kötü resim çizerim diye hiç resim asamadım” sözünü alıntılayıp, buna karşılık “Kötü bir resim astım ve bir şey olmadı” diyerek cevap veriyor. Bu cümle sadece bir yanıt değil, aynı zamanda bir açıklık, bir rahatlama anı. Ertelemenin, korkunun arkasına saklanmaktansa denemenin, üretmenin değerli olduğunu samimi bir dille gösteriyor. Bir nevi teselli ama aynı zamanda da dürüst bir iç ses.
