Beni zaman kuşatmış ,mekan kelepçelemiş;
Ne sanattır ki ,her şey ,her şeyi peçelemiş...
Perde perde veralar ,ateş başka, nur başka ;
Bir anlık visal başka ,kesiksiz huzur başka .
Renk ,koku ,ses ve şekil ötelerden haberci ;
Hayat mı bu sürdüğün ,kabuğundan ezberci?
Yoksa göz ,görüyorum sanmanın öksesi mi?
Fezada dipsiz sükut ,duyulmazın sesi mi ?
Rabbim ,Rabbim ,Yüce Rab ,alemlerin Rabbi ,sen!
Sana yönelsin diye icad eden kalbi, sen!
Senden uzaklık ateş ,sana yakınlık ateş !
Azap varmı alemde fikir çilesine eş !
Yaşamak zor ,ölmek zor, erişmekse zor mu zor ?
Çilesiz suratlara tüküresim geliyor!
Evet, ben, bir kapalı hududu yaşıyorum;
Ölen ölüyor, bense ölümü yaşıyorum!
Sonsuzu nasıl bulsun ,pösteki sayan deli ?
Kendini kaybetmek mi ,visalin son bedeli ?
Mahrem çizgilerine baktıkça örtünen sır ;
Belki de benliğinden kaçabilene hazır.
Hatıra küpü, devril, sende ey hayal gömül!
Sonu gelmez visalin gayrından vazgeç, gönül !
O visal,can sendeyken canını etmek feda;
Elveda toprak, güneş, anne ve yar elveda !