En uzun yoldur insanın içi
Zihnimiz, kalbimiz, ruhumuz bin parçaya bölündü
Her tarafta gürültü, her köşede kabalık
Yorgunuz, asabiyiz, gerginiz, şüpheciyiz, kavgacıyız…
Hayatın hızından kendimizi de, birbirimizi de göremiyoruz
Her taraf kaos
Kendi sesimizi
Bağıranların, ağlayanların sesini duyamıyoruz.
En uzun yoldur insanın içi
Durup dinlemeliyiz
Durup anlamalıyız
Durup ağlamalıyız
İçine bakamayan yolsuzların yolculuğuyla tedirgin.