Yalnız ruhun mu bitkin, atların yelesinde
Ölümün o en keskin acısını koklayan
Şakaklarından alev süzülürken her gece
Bir umudun en gizli adını sayıklayan
Sana dair ne varsa yollarımda çürüdü
Dört yanımdan zevalin orduları yürüdü
Kuşattı benliğimi sende beni görenler
Yıktı duvarlarımı dergâhıma girenler
Ey beni bir tenhanın yüreğinde saklayan
Ey mahfuz bir umudun kahrında konaklayan
Ey celladı kendisi olan hummalı gezgin
Kerem'sen, o dumanlı dağlardan vadiye in
Mecnun'san çölün nazlı ceylanlarını bırak
Destanlara can veren esrarlı ruhuna bak
Ya da Ferhat'san eğer, kalbini bak Şirin'in
Sonsuz baharın olsun orda bu sevda senin