Çocukken kendimi yalnız hissederdim; halen de öyle hissediyorum çünkü bazı şeyleri biliyorum ve bunları hiç bilmedikleri ya da bilmek istemedikleri anlaşılan insanlara bazı ipuçları vermeye çalışıyorum.
Carl Gustov Jung
Tren raylarını severim. Bağımsızlığı, gidebilmeyi, kalmak zorunda olmamayi, uymak zorunda olmamayı anımsatır. Tren yayları bir bağımsızlıktır benim için.
Bacalardan tütüyor
Ciğeri yanan işçinin dumanı
Madenin karanlığı
Yirmi dört saar vardiyalı
Burda akan ırmak can veriyor acı acı
Ama hepsinden önemli
Beyefendinin yüksek makamı!
Okuduğun kitapalarin hiçbiri
Öğretmemişti bana nefreti
Size bunca kini
Hangi kitap öğretti
Dokunduğun ağaçların hiçbiri
Kirletmemişti böyle gökleri
Size bunca kiri hangi doğa bahşetti
Söylediğim şarkıya kurşun sesleri ritim tutuyor
Cehalet geceleri
Hapishanede aydınlık geçiyor
Burda esen rüzgar
Sızlatır vicdanları
Ama hepsinden önemli
Beyefendinin yüksek makamı!
Okuduğun kitapların hiçbiri
Öğretmemişti bana nefreti
Size bunca kini
Hangi kitap öğretti
Dokunduğun ağaçların hiçbiri
Kirletmemişti böyle gökleri
Size bunca kiri
Hangi doğa bahşetti.
Aşk duraksar ve yara alır
Uçak çelik rengi göğü sesiyle sokunca
Alçalarak yemyeşil ekinlerin arasına
Kuru ekmek yiyen üzgün köylüleri bombalamaya
İlkin küçük bir göl
Kan dolu ağzı
Hava nasıl da yeşil
Aşk bu!
Çiğnenmiş,kırbaçlanmiş,alta alınmış