Gizem Kordalı
@Misterio
Kitap ile mesleğim gereği haşır neşir oldum. Ülke gündemi her ne kadar ünlülerin aşk hayatıyla kaynıyor olsa da aşina olduğum bir konu ensest vakaları. Aşinalık derken bunu üzülerek söylediğimi belirtmeliyim çünkü aşina olduğumuz nice sosyal sorun arasında yitip normalleşmesini istemediğimiz bir durum. Öncelikle sağlam bir psikoloji ve emek gerektiren bu çalışmasından, ensest mağdurlarının sesi olmasından ötürü Büşra Sanay’ı kutluyorum. Ensestin sosyal, hukuki, dini, psikolojik boyutu detaylıca incelenmiş. Bu noktada eleştirim kitabın (belki de toplumun buna ihtiyacı vardır bilemiyorum) ensesti sıfırdan ele alması ve röportajlarda çok sayıda tekrara yer vermesiydi. Bir sosyal hizmet uzmanı olarak Hukuken ensestin yasal boyutundaki eksiklikten ziyade uygulamadaki eksiklik olmasının, meslek erbabına karar vericilikte çok kaygan ve geniş bir alanda rol verilmesinin doğru olmadığının, bildirim yükümlülüğü yaptırımlarının halk tarafından yeterince bilinmediğinin, çocuğun rızası ve istismarın nitelikli olup olmadığı tartışmalarının gereksizliğinin, çocuk izlem merkezi sayılarının yetersizliğinin, Personel ve aile eğitimlerinin içerik ve kapsamının dar oluşunun, yazılı ve görsel medyanın bu husustaki yetersizliğinin, çocuğa yönelik aile içi cinsel eğitimin gerekliliğinin altını çiziyorum. Özellikle konunun kilit noktasında annelerin bulunduğunu nerdeyse her vakada pasif anne modelinin vakayı gizleme eğilimine ivme kazandırdığını görüyoruz. Ensest Türkiye’nin ne yazık ki bir gerçeğidir. Bizler ensestin niteliğinden ziyade önlenmesi, çocukların ıslahı konularına ağırlık vermeliyiz diye düşünüyorum
Reklam
Öncelikle kitabın beni Sisyphus dövmesi yaptırmayı düşünecek kadar etkilediğini söyleyebilirim. Sonuçta hangimiz kayayı yuvarlayarak tepenin başına dek getirip tekrar tekrar aşağı yuvarlanışını izlemedik? Okunması zor bir kitap. Felsefi bir birikim gerektiriyor. Camus intihara ‘Uyumsuzluk’ üzerinden yaklaşmış. Uyumsuz uslamlama,uyumsuz insan ve uyumsuz yaratım başlıkları ile incelemiş.” Ölüme dek süren bir mantık var mıdır?” sorusunun yanıtını aramış. İnsanın Dünyaya özgür iradesiyle gelmediğini, Dünya üzerinde yeterince belirleyici olmadığını insanoğlunun özgür olduğu tek konunun kendi yaşamı üzerindeki tasarrufu olduğundan bahseder . Hayat yaşanılası bir şey mi? Dünya ussal bir kabul bulabilir mi? sorularının felsefi yorumlanması halinde devam ediyor. İntihar olgusuna duygusal yönden bakan pekçok yazarın aksine Camus mantığı devreye sokmuş
Kıssalar adına tezat olarak nasıl bu kadar uzun düşündürür? Bazı kavramlar hiç alakasız diğer bazı kavramlarla nasıl anlatılır? Bayağı güzel kafalar yaşanmış kitap yazılırken. Okunmalı :)
