Miuv
@Miuv
Şu anda okuduğu kitap
Laurent Gounelle kitaplarından en sevmediğim bu oldu. Normalde yazarın tarzını severim klasik kişisel gelişim öğütlerinden ziyade insanlığa, dinlere, doğaya dair bilgiler de verir. Bu kitapta, doğaya, hayvanlara dair değindikleri harikaydı zaten küçüklüğümden beri benimsediğim görüşlerdi. Ama bunun dışındakiler her yerde okuduğumuz şeylerden ibaretti. Bilgi var ama nasıl uygulanacağına yönelik bir yönerge yok. Tek cümle veriliyor "içine bak". Bu bana bir insanın kendini geliştirmesi için çok yetersiz geliyor. Günümüz dünyasında bu kadar kolay bir süreç değil bu. Kitaptaki karakter de çöküş noktasındayken halasının birkaç sohbetinden sonra aniden aşırı huzurlu, herkese iyilik saçan, önüne gelene iltifat eden birine dönüşüyor. Çok gerçek dışı bir olay. Asıl, çöküş ve hayata dönme arasındaki sıkıntılı süreci ayrıntılı olarak göstermeliydi ki uygulama açısından da işimize yarayacak bilgiler edinelim. Diğer kitapları böyle değildi birçok uygulama örneği de verirdi kurgunun içinde. Hayal kırıklığına uğradım malesef.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Yaban Koyununun İzinde, Murakami'den ilk kitabım ve çok severek okudum. Başları biraz sıkıcıydı özellikle de geçmişi anlattığı yerleri hızlı hızlı geçmek istedim, gereksiz detay bulduğum kısımlar oldu. Ama yine de zihnimin karışık ve dolu olduğu bir zamanda okuyup kafa dağıtmak baya iyi geldi bana. Çok ilginç bir konusu vardı son ana kadar merakımı cezbetti.
Murakami genelde kalın kitaplarını gördüğüm için gözümü korkutan yazarlardandı ama kolay okunan bir dili var gayet akıcı ilerledi kitap. Başlangıç kitabı olarak bu uygun görülmemiş ama ben güzel bir başlangıç yaptığımı düşünüyorum diğer kitaplarına da bakacağım.
