Bundan sonra İsa, İblis tarafından denenmek üzere Ruh aracılığıyla çöle götürüldü.
İsa kırk gün kırk gece oruç* tuttuktan sonra acıktı.
O zaman ayartıcı yaklaşıp, "Tanrı’nın Oğlu'ysan, söyle şu taşlar ekmek olsun.” dedi.
İsa ona şu karşılığı verdi: " ‘İnsan yalnız ekmekle yaşamaz, Tanrı’nın
ağzından çıkan her sözle yaşar' ”diye yazılmıştır.
İsa, Yahya tarafından vaftiz edilmek üzere Celile'den Se-ria Irmağına, Yahya’nın yanına geldi. Ne var ki Yahya, "Benim senin tarafından vaftiz edilmem gerekirken sen mi bana geliyorsun?" diyerek O'na engel olmak istedi.
İsa ona şu karşılığı verdi: "şimdilik buna razı ol! Çünkü doğru olan her şeyi bu şekilde yerine getirmemiz gerekir." O zaman Yahya O'nun dediğine razı oldu.
İsa vaftiz olur olmaz sudan çıktı.
O anda gökler açıldı ve İsa, Tanrı’nın Ruhu'nun güvercin gibi inip üzerine kondugunu gördü. Göklerden gelen bir ses, "Sevgili Oğlum budur, O'ndan hoşnudum" dedi.
İsa, sözleri ile eylemleri arasında büyük uyumsuzluklar olan yahudi din önderlerini şiddetle eleştirir. Onlar için şöyle der: “Göklerin Egemenliği’nin kapısını insanların yüzüne kaparlar; ne kendileri içeri girerler, ne de girmek isteyenleri bırakırlar.” Buna karşılık İsa, doğru kişileri değil, günahkârları çağırmaya gelmiştir. (9:13)