Ürkeklik ve çekingenlik yalnızlığa açılan kapıdır . İnsanın ilginç ruhsal bir durumudur . Kurtulması kolay olmayan bir ıstırap gibidir . Ancak
insana böyle bir özellik ya da kötü yan , bir karışım gibi şarttır ,kişiliğinin bozulmasını önemli ölçüde önler .
İnsanın Acısını İnsan AlırŞükrü Erbaş
Hep kendinden dışarıda , günlük çalkantı içinde yitmiş , tatsız ve anlamsız demek oyalanma . Binlerce şey dikkatimize çarpar , ama hiçbirini yakalayamayız ; yaşam böylece parmaklarımız arasından kayan kum , beynimizi kaplayan duman olur . Eğer edimlerimizi ve düşüncelerimizi yoklamak cesaretini gösterebilseydik , suçlu olduğumuzu ; ama ödenmemiş suçlardan dolayı değil , küçücük dönekliklerin , gerek kendimize gerek başkalarına karşı ufak ihanetlerin izlediği , sayısız ve anlık istek ve kıskançlıklardan dolayı suçlu olduğumuzu itiraf etmemiz gerekirdi . Ama dün yaptıklarımızı bile anımsayabiliyor muyuz ? Günahımız dağınıklık ise cezamız unutmadır
İnsanın Acısını İnsan AlırŞükrü Erbaş
Farkında mısınız bilmem ,kimse kendı acısını bile duymuyor artık . Kimse bir başkası için kederlenmiyor . Birbirine ihtiyacı olanlar özenle uzak duruyor birbirinden . Küçücük çocuklar bile yalnızlığın bilimini yapıyor . Dilinde bir özürle konuşur oldu insanlar . Kimse sevdiğine vakit ayırmıyor . İç çöküntünün boyutlarını görmek için kalabalık yerlere şöyle bir bakmak yeterli . Otobüs duraklarından cami avlularına , vitrinlerin önlerinden hastane kapılarına , birbirine sokulmuş eğreti çoğunluğunun , dili ensesinden çekilmiş yüzleri , yaşamın mı ölümün mü resmidir sizce ?
İnsanın Acısını İnsan AlırŞükrü Erbaş