"Sizden birinin ölüm (alâmetleri) gelip de: Ey Rabbim! Beni yakın bir zamana kadar tehir etsen de sadaka verip iyi kullarından olsam, demezden önce, size rızık olarak verdiğimiz şeylerden (Allah yolunda) harcayın."(munafikûn sûresi,âyet10). Çünkü kul ölüm anında Azraili görünce, dünyadan göçmek zamanı olduğunu anlar. Bunun için sonsuz hasret ve nedamet kalpini kaplar ve: "Ey ölüm meleği! Bana bir gün mühlet ver ki, Tevbe edip özür dileyeyim" diye yalvarır. Ölüm meleği (Azrail): "Senin çok vaktin vardı, boşa geçti. Şimdi ömrünün müddeti kalmadı. Nasıl mühlet istersin?" der. O kimse bari bir saat mühlet ver, der. Ölüm meleği, saatler tamam oldu, diye cevap verir. O kimse tevbede ümitsizlik şerbetini tadınca, imanı tereddüte düşer. Eğer Allah korusun, ezelde onun şekavetine hüküm edilmiş ise kuşku ve tereddütle gider ve bedbaht olur. Eğer saadetine hüküm edilmişse, imanını selâmetle kurtarır."