“Onlar(Osmanlı sultanları) istiridye kabuğunun derinliklerindeki nadir mücevherler gibi bir sarayda tamamen tek başlarına oturmalı ve akrabaları ve kendilerine tâbi olanlarla bütün ilişkileri kökünden koparmalıdırlar.”
Dört kişi öldürüp de gece gündüz namaz kılan hapisteki o Ağayı anımsadık. İnsanlık dışı Lütfiyi anımsadık… Çukurova insanları gittikçe zalim, kötü, sevgisiz oluyorlarmış… Dost diyecek hiç dost kalmamış. Herkes herkesin gözünü oyuyormuş, beş kuruşa insan babasını öldürürmüş. Kendisi o kadar insan içine girmiyormuş. Baharda portakal çiçekleri öyle bir kokarmış ki kokularından insan sarhoş olurmuş…