Bütün duyguların sınırl vardı fakat Tugay Demir Çeviker için sadece iki duygunun sınırı olamazdı: sevgi ve intikam. Bu iki duygu yanında başka duyguları da getirirdi. Sevgi şefkati, şefkat merhameti, merhamet ilgiyi, ilgi bağlılığı, bağlılık mahkumiyyeti, mahkumiyyet ise aşkı.
Yeniden bana baktığında aynı gülümsemetle başını sallayıp "Ben her zaman nazik bir adamındır, ama sol tarafımda kalanlara karşı yapılan sayqısızlıklara tahamülüm yoktur." diye mırıldandı.