Atatürk, Vasıf Çınar’ın bu samimi yakınmasına gülümseyerek şöyle karşılık verdi:
“Ben çocukken fakirdim. İki kuruş elime geçince bunun bir kuruşunu kitaba verirdim. Eğer böyle olmasaydı bu yaptıklarımın hiçbirini yapamazdım.”
Yaşam bir “belki”dir. Ölüm ise bir kesinlik. Binlerce “belki”nin uyumlu bir birlikteliğini gereksinir yaşam. Ölüm hiçbir şey gereksinmez. Sadece vardır.