Melda N.

Ben, şu anda, iki ayrı insanım. Biri her şeye ağlıyor, öbürü her şeye gülüyor..
“Yeterince kitabın var” diyenlere cevabımız hazır.
Ruhuma bir ümitsizlik çökerdi ki tarifi olmaz.
Şüphesiz ki, İyi oldu ; dedim. Zehir yudum yudum içilmez. Onu, bir hamlede yutmak lazımdır.
Sayfa 139
Meğer, feleğin çemberinden geçmek bu imiş. İnsana bir tevekkül, bir hayır, ıstıraba karşı dayanıklılık , bir kanıksama geliyor. İnsan kendi yaralarını, bir başkasının yaraları bereleriymiş gibi merhemleyip, kendi sarmaya alışıyor.
Sayfa 139
"Kimileriyle vedalaştım bile şimdiden; bilirim yürek parçalayan son saatleri "