Melda N.

Şüphesiz ki, İyi oldu ; dedim. Zehir yudum yudum içilmez. Onu, bir hamlede yutmak lazımdır.
Sayfa 139
“Yeterince kitabın var” diyenlere cevabımız hazır.
Meğer, feleğin çemberinden geçmek bu imiş. İnsana bir tevekkül, bir hayır, ıstıraba karşı dayanıklılık , bir kanıksama geliyor. İnsan kendi yaralarını, bir başkasının yaraları bereleriymiş gibi merhemleyip, kendi sarmaya alışıyor.
Sayfa 139
"Kimileriyle vedalaştım bile şimdiden; bilirim yürek parçalayan son saatleri "
"Ne diye benim ruhumun ahengini bozdun?"