Bir kişi değerlendirme standardı olarak aklı reddettiğinde kendine sadece bir alternatif standart kalır: duyguları. Bir mistik, duygularını bir idrak aracı olarak gören kişidir. Din, duygu ve bilgiyi eşdeğer tutmaktadır.
Zihin sağlığının (biyoloji olarak doğru zihinsel fonksiyon gösterme halinin) standardı fiziksel sağlık standardı ile aynıdır: İnsanın hayatta kalması ve esenliği. Bir akıl yaşayabilmesi ve yaşamını geliştirilmesi için insana realite üzerinde kontrol sağlayacak şekilde çalıştığı müddetçe sağlıklıdır.
Bu kontrolün işareti kendine saygıdır. Kendine saygı tamamen akla bağlı bir zihnin sonucu, dışavurumu ve ödülüdür.
(Nisan-Mayıs Ayları Öykü (?) Etkinliği kapsamında) #114178889
--------------------------------
İlginç Başlangıç ve Mutlu Son
--------------------------------
Günlerden ikinci gün,
Tüm yeryüzü suyla kaplıydı.
Henüz hayvanlar nefes almamış,
Bitkiler tutunacak bir toprak bulamamıştı.
Güneş kendini göstermişti ama
Henüz onu gören olmamıştı.
Develer tellal değil,
Pireler çırak bile değildi.
Gün geçti,
Gök açıldı,
Belirsiz yerde iki kardeş belirdi.
Biri beyaz, biri siyah giyinmişti.
Beyaz olana bilge denirdi,
Güçsüz ve gelişmemişti.
Muhtaçtan daha muhtaç bir halde,
Tanınmayı istemişti.
Siyah olana cahil denirdi,
Güçlüydü ve pek güçlüydü.
Açgözlüden daha açgözlü bir halde,
Kendisini tanımayı istemişti.
Günlerden altıncı gün oldu,
Bugün kapitalizmin ne olduğunu, nasıl işlediğini ve onun gerçek geçmişinin ne olduğunu pek az sayıda insan bilmektedir.
Ben "kapitalizm" dediğimde, tam, saf, kontrolsüz, düzenlemeleri olmayan, devlet ve ekonominin tıpkı devlet ve kilisenin birbirinden ayrılması örneğinde olduğu gibi, tarzıyla ve amacıyla birbirinden ayrıldığı bir laissez-faire kapitalizminden bahsediyorum.