“Mevlana’nın hikayesini bilir misin? Evinin penceresinden kırlara bakıyormuş… Orada, uzakta, bir leylekle bir çulluğun yan yana yürüdüklerini görmüş. Bu iki ayrı cins hayvanı birleştiren nedir diye düşünmüş, merak etmiş bu arkadaşlığı.. Kalkmış gitmiş yanlarına kadar.. Bakmış ki, ikisi de topal.”
“Bunun böyle olacağını biliyordum; hikayeni anlattın, gene rahat edemedin. İnsanlar içlerini döktükçe uzaklaşıyorlar birbirlerinden. Deminki yabancılığımız daha güzeldi..”
“Gördünüz mü? Ben sizi seçmediğim gibi, siz de beni seçmediniz. Bir durum bir araya getirdi bizi. Bir rastlantı. O anda daha neler olmamıştır, bir kedi bağırmıştır, bir adam yanındaki kadını kucaklamıştır, biri bıçaklanmıştır, bir çocuk ağlamıştır.. Bu sonsuz olan içinde sadece biri bizimkisi. Büyütmeye gelmez.”
“Kışı neden bu kadar çok sevdiğini
Ve neden her şeyin bir sonla noktalandığını sorma,
Ben de bilmiyorum.
Anı olacak bir şeyim yok
Her şeyin dünündeyim.”