'"insanlar rüm dikkatlerini yapama
ya veriyor, ةlümü ise düsünmüyorlar bile. O çok zeki bilim insanları habire insanı daha çok yaşatmanın yollarını arayıp duruyorlar, peki neden yaşamı güzel bir şekilde sonlandırmanın yollarını bulmaya çalışmıyorlar? Dünyada tıpkı benim gibi ölmek isteyen ama bir türlü cesaret edemeyen çok insan olduğuna eminim."!
Yaşadıklarımızdan ibarettir hayat değil mi? Öyle biliriz yani hayatımız , başkalarının hayatları.Ama ya başka türlü davransaydık başka hayatlarımız mı olurdu? Peki ya bu anlam arama çabası? Mutluluğu arayış ? Kitap bu soruların arasında döndürüp durdurdu beni uzun bi süre ve tabi ki İlhan İrem’in “yazık oldu yarınlara “ şarkısı eşliğinde.Anı kaçırarak yaşama yetişme telaşında ne kadar kaldım, ne kadar aradım hayatın anlamını ,ne kadar yazık ettim yaşadıklarıma yaşayamadıklarıma?
Hayatı kaçırdığımızı sana sana atıyoruz çoğu zaman adımlarımızı ve hep mutluluğu arayarak. Yazar tüm bu duygularla sayfaları çevirtti bana ve çok sade akıcı bir dille.
Yaşadığımız her anın farkında olarak her duyguyu tanıyarak kalan zamanımızı duygularımızı sarıp sarmalayarak geçmesi temennisiyle..:) Nermin YıldırımMisafir