Kulağını ver, can kulağını ... Beni saglam işit... İslam'a giren,
Tanrı'yı her yerde var göre ... Peygamberden gayet utana ... Halka
karşı edepsiz olmaya sakın ... Töresiz iş tutmaya hiç ... Kendinden
büyüğe kasıntılı olmaya ... Küçüğe kıyıcı olmaya ... Sözünde, yeminninde dura sımsıkı... Kimselere haset etmeye ... Doğru söze "Evet"
diye ... Ayıp görse gerilip örtse, kendi günahlarını bilip ... Çünkü,
yere güç yetmez, göge el vermez.
Bir insan, yaşadığı zaman süresince kendini gerçek peşinde koşma yeteneği olan ahlaksal bir varlık olarak kavramafolanağına saiıiptrt:Zamall,-rllsa.;verilmiş hemtatlı hem de acı bir armağan dır. Yaşam, varolmak için kendine koyduğu hedeflere uygun bir ruh geliştirmesi için insana tanınmış bir süreden başka bir şey değildir ve insan bu gelişimi gerçekleştirmek zorundadır. Yaşamımızın sıkış tırıldığı o acımasız derecede dar çerçeve, bizim kendimize ve diğer insanlara olan sorumluluğumuzu açıkça gözler önüne serer. İnsanın vicdanı da zamana bağlıdır ve yalnız onunla varolur.