İbrahim
@MonteKristoLordu
3 okur puanı
Nisan 2023 tarihinde katıldı
Soylu bir şatonun önüne geldik,
yedi kat yüksek duvarla çevrili,
şatoyu güzel bir akarsu koruyordu.
Akarsuyun üstünden kuru toprakmış gibi geçtik,
yedi kapıdan girip bilgelerle birlikte,
çimeni taze bitmiş bir çayıra geldik.
Burada ciddi bakışlı, durgun insanlar vardı,
bilgili oldukları anlaşılıyor, az konuşuyorlardı
kulakları okşayan bir sesle.
Bir kenara çekildik biz de,
herkesi görebileceğimiz açıklık,
aydınlık, yüksek bir yerde durakladık.
Karşıdaki yemyeşil çayırda duran
yüce ruhları gösterdiler bize,
büyük bir coşku doldu içime onları görünce.
Elektra’yı gördüm arkadaşlarıyla birlikte,
Hektor’u, Aieneias’ı, bir de
silahı alev alev gözleri Caesar’ı tanıdım içlerinde.
Sonu gelmez iniltilerin yükseldiği
acılı uçurum vadisi
yanıbaşımda duruyordu.
Karanlıktı, derindi içi,
öyle bir sis vardı ki,
dibine bakınca bir şey seçilmiyordu.
Yüzü sararan ozan: “Şimdi
karanlıklar dünyasına iniyoruz” dedi.
“Ben önden gideceğim, peşimden geleceksin sen.”
Yüzünün rengini görünce dedim ki:
“Nasıl gelirim, korkularıma su serpen
sen bile ürkersen?”
Dedim ki: “Usta bu duyduklarım ne?
Acıya yenik düşen bu insanlar kim?”
Dedi ki: “Bu rezil durumdakiler
kötülük de, iyilik de yapmadan
yaşamış olanların ruhları.
Tanrı’ya başkaldırmayan,
ama yanında yer almayıp, yansız kalan
kötü meleklerle birlikteler
Cennet, güzelliği gölgelenmesin diye kovdu bunları,
isyancı meleklere onur katmayacakları
için Cehennem’in dibine de almıyorlar onları.”
Don koca masanın gerisindeki koltuğa oturmak üzere yürürken, "Sevdiğin önemsediğin insanlara öyle sık sık 'hayır diyemezsin. İşin sırrı da şimdi burada, bunu yaparken de 'evet' diyormuşçasına davranmalısın. Biraz sıkıntıya katlanacaksın, zamanını bekleyeceksin."
