Saf oğlan, salak bir karakterden ziyade toplumun normlarından uzak olan bir karakter. Voltaire, bu karakteri kullanarak yanlış bulduğu gelenekleri ve Hristiyanlık uygulamalarının İncile aykırı hale getirilmesini eleştiriyor. Aynısını Melekler ve Tanrıtanımazlar kitabında da yapmıştı, burada daha gerçek hayat üzerinden örnekler gösteriyor. Daha doğrusu kitap bu şekilde başlıyor, sonra ise klişe bir yiğitlik öyküsüne dönüyor. Kitabın başı çok daha zevkliydi ve dürüst olmak gerekirse hayal kırıklığına uğradım.