"Sen bakma benim şiire yeltenen bu cümlelerime. Ben sadece orta karardım, bütün parıltım içinde sadece vasattım. Kederimden öleceğimi zannettiğim de bile haklıymış Müzeyyen Hanım, ölmedim. Haklıymış annem. Ben, üzerinden geçen ufacık bir dalgayı tufan zanneden bir kaşık su. Benim acım dindiyse dinmeyecek acı yoktur."
"Ama bir insanı başkası için mükemmel kılan o kişinin kusurlarıdır."
"Sana, beni asla tanımamış olan sana."
