Sümeyra

Ölüm bize ne uzak bize ne yakın ölüm Ölümsüzlüğü tattık bize ne yapsın ölüm Güzlek, 1971

bkmkitapcom

@bkmkitap·Reklam

Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.

Sümeyra

Sensiz geçen zamanı belli yaşamamışım Sensizlik bir kuyuymuş onu aşamamışım

Sümeyra

Bir kurtuluştur o an çağrılsa senin adın Sesin ne kadar sıcak sesin ne kadar yakın

Takip Önerileri

Sümeyra

Gözlerinden göğüme sayısız yıldız akar Bir gülüşün içimde binlerce lâmba yakar

Meselâ arkadaşlar Arkadaşlıklar vardır okullarda Bakarsın biri gelmez bir gün Ve artık hiç gelmeyecektir Simsiyah bir gölge düşmüştür adeta Bahçeye koridorlara sınıflara Bir fısıltı dolaşır dudaklarda Kimi kirpikleri ıslak Çökmüş bahçenin tenha bir yerine Elinde bir çöp resmini çizer toprağa Anıların Kimileri öbek öbek toplanıp Çaresizliği dile getirirler anlamsız sözcüklerle —Nasıl olur daha dün beraberdik —Salıncakta İki Kişi'yi izlemiştik daha dün nasıl olur —Geçen pazar kırlarda dolaşmıştık "Göçmen kuşlar yerli kuşlardan daha mutlu olmalılar Hayatı dolu dolu yaşıyorlar" demişti unutamıyorum. Sonra bir mezarlıkta Bir çukurun başında Bir kapının ağzında Herkes susar Konuşur ölüm Ve sürer hayat.