"Eee, adiniz Ahmet Aslan o zaman!"
"Hayir, degil."
"Peki nedir?"
"Ahmet Arslan!"
Kizin saskinligi iyice artti.
"İyi ya, ben de oyle soyluyorum."
"Hayir, soylemiyorsunuz, Ahmet Aslan diyorsunuz, oysa benim adim Ahmet Arslan."
"Yani bir tek r harfi eksik diye mi o ben degilim diyorsunuz?"
"Evet!"
"Cok tuhaf biri olmalisiniz."
"Hayir, degilim" dedim soguk bir tavirla. "Tek harflerin nelere yol acacagini bir bilseniz..."
Ve ben şairim.
Namus işçisiyim yani
Yürek işçisi.
Korkusuz, pazarlıksız, kül elenmemiş.
Ne salkim bir bakiş
Resmin çekeyim,
Ne kınsız bir rüzgar
Mısrâ dökeyim
Oy sevmişem ben seni...