Klasik karamsarlıkta olumsuz sonuçlar için elin oğlunu suçlamayı, benimle ne alakası var, şunların yüzünden demeyi alışkanlık haline getirmek ki gençlik yıllarımda epey başvurduğum bir yöntemdi.(Yılları heba etmekten öteye gitmeyen bir karmaşadan başka bir şey değildir. Not alalım bu bilgiyi gençler!) Kesin başkası suçludur kafasıyla akıl yürütüp başka şey yapmamayı kapsayan karamsarlık türünde, asla ve asla olumlu bir yön bulamazsınız, tek faydası bol miktarda kaygınız olur ve onlarla debelenip durursunuz sonsuz kırlarda.
Sonuçlar iyimserlerin umduğu kadar iyi olmadığında, bu kişilerin mutlulukları, sıradan karamsarlara göre daha büyük bir darbe yiyor ve bu kişiler daha büyük hayal kırıklığı ve olumsuz ruh hali yaşıyorlar burası kesin
Burada asıl önemli olan şey, beklentileri düşük tutmak ve ters gitmesi muhtemel olabilen her şeyi detaylı şekilde göz önüne getirerek bu en kötü sonucu önceden görüp önlem alarak bir "ihtimali" "gerçeğe" dönüştürmek.
Temkinli sevgi, tedirgin cesaret , pasif direniş; bencil duygudaşlık, kinayeli dürüstlük, üzüntülü kibir... Yarım kalmış yüzlerce cümle akar şimdi içine içine ağlayan bir yazardan. Sonra bir de geveze ceset! Susma artık diye bağırıyor mahcup bir mezardan.