"Zevcem, ruhu revanım Hatice Pîrâyende,
ölümü düşünüyorum,
demek ki arteryo skleroz başlıyor bende...
Bir gün kar yağarken,
yahut bir gece, yahut bir öğle sıcağında,
hangimiz ilkönce, nasıl ve nerde öleceğiz?
Nasıl ve ne olacak
ölenin son duyduğu ses,
son gördüğü renk,
kalanın ilk hareketi, ilk sözü,
ilk yediği yemek?
Belki de birbirimizden uzakta öleceğiz.
Haber çığlıklarla gelecek,
yahut da ima edecekler,
ve kalanı yalnız bırakıp gidecekler...
Ve kalan karışacak kalabalığa. "
Sayfa 129 - Adam Yayınları / YİNE ÖLÜME DAİR·Kitabı okudu
"İnsan zihni için, üst üste yaşanan olayların duyguları ayağa kaldırmasının ardından gelerek, ruhu hem ümitten, hem de korkudan azade kılan eylemsizlik ve kesinliğin mutlak sükûnetinden daha acı verici şey yoktur."
Sayfa 95 - Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları·Kitabı okudu
"Sevgilim,
bu ayak sesleri, bu katliâmda
hürriyetimi, ekmeğimi
ve seni kaybettiğim oldu,
fakat açlığın, karanlığın
ve çığlıkların içinden
güneşli elleriyle kapımızı çalacak olan
gelecek günlere güvenimi kaybetmedim
hiçbir zaman..."