ÖZNUR AKILLI
@Motto_
Merhaba, ben Öznur Akıllı. Ama sadece soyadım böyle.
Bu büyük sır, zamandır. Onu ölçmek için saatler ve takvimler yapılmıştır ama bunlar hiçbir şey ifade etmez . Herkes çok iyi bilir ki bazen bir saatlik süre insana bir ömür kadar uzun gelirken, bazen de göz açıp kapayıncaya kadar geçip gider. Zamanın bu garip kısalığı ve uzunluğu, o saat içinde yaşanan olaylara bağlıdır. Çünkü zaman, yaşamın kendisidir. Ve yaşamın yeri yürektir.
Reklam
Momo, ismi de kendi gibi sıcak bir masal romanı...
Öncelikle büyüklerin okuması gereken bir masal bu.
Büyük bir kentin harabesinde yaşayan, dostlarından başka kimsesi ve hiçbir şeyi olmayan, çok iyi dinleme özelliği olan küçük kız Momo.
Küçük ama bir sürü büyük işleri olacak bu kızın.
Zaman algısının insanlar üzerinde değişimini baz alan bu kitapta kenti, Duman Adamlar basar. Hayaletimsi bu yaratıklar, insanların zamanını çalar.
Nasıl mı?
Duman Adam gelir ve Zaman Şirketinden geldiğini söyler. İnce hesaplar yapar, insanın aklını karıştırır. Mesela Berber Fusi'nin yaşlı annesine bakması bile zaman kaybıdır ve Fusi annesini bakımevine verir.
Duman Adamlar, sürü halinde şehri çepeçevre sarar. Koskoca kent değişmeye başlar. İnsanlar koşturma halindedir, kimse bir şey düşünmez ve sorgulamaz.
Derken Momo'ya görünür Duman Adam.
Momo, Hora (Latince anlamı saat) Usta ve kaplumbağası neler yapacak?
Okudukça düşünüp sorgulayacağınız bu kitap için şimdiden iyi okumalar...
Bu arada,
Momo'ya, Hora Usta ve kaplumbağasına; Momo'nun dostları Turist rehberi Gigi'ye, Çöpçü Beppa'ya ve diğerlerine selam olsun.
Kitap hakkında düşüncelerim :
Ben mesela yakın geçmişten çok uzak geçmişi daha iyi hatırlar oldum. Sanki son 5 senedir, 1 sene gibi. Sahi geçen sene ne zamandı? Geçen gün gibi. Gün artık 24 saat değil mi ki? Neden aceleciyiz, neden hep tüketiciyiz? Mesela ulaşım bu kadar kolaylaşmışken en son "ziyaretimiz"i ne zaman gerçekleştirdik. Herşey kolaylaşırken neden gerçek iletişimimiz zorlaştı? İnsan'ı makineden ayıran özellik nedir?
Ben şimdi astım havaya sorularımı.
Sevgiler.
Çocukluğumdaki haftasonu... Hava, kışa hazırlanan sonbahar tadında. Kalkmışım, rahatım, bugün okul yok. Sofrada her şey hazır. Tüm aile, ekmek almakla görevlendirilmiş beni, görevimi tamamlayıp sofraya oturmamızı bekliyor. Yüzümü yıkamışım, annemin terliklerini pijamalarıma uydurmuş, koşuyorum bakkala.
Sofrada doyulmayan tek şey sohbetimiz. Ah ne güzel bir haftasonuydu!
Gün, aydın, hatıralara da aysın.
Reklam