ÖZNUR AKILLI
@Motto_
Merhaba, ben Öznur Akıllı. Ama sadece soyadım böyle.
Erciyes Üniversitesi/ Radyo , Tv ve Sinema
İstanbul
28 Nisan
32 okur puanı
Eylül 2021 tarihinde katıldı
Reklam
Vıctor HugoAlıntı
Yıl 1887 Gazetecinin biri,Victor Hugo’ya soruyor:
— “Eserleriniz ve siz bugüne dek çok olumlu eleştiriler aldınız,
çok övüldünüz. Bunlar arasında sizi en çok hangisi hoşnut etti?” Hugo anlatır:
— “Karlı bir kış gecesiydi. Eş dostla yiyip içmiştik.
Mesafe kısa diye, evime yürüyerek dönüyordum.
Ama fena halde sıkışmıştım.
Hızlı adımlarla, malikanemin bahçe kapısına vardım.
Kapı kilitliydi.
Var gücümle uşağıma seslendim: ‘İgooooooor!’…
Defalarca bağırmama karşın, İgor beni duymadı.
Sidik torbam Atlas Okyanusu büyüklüğüne ulaşmıştı.
Altıma kaçırmak üzereydim.
Yaşlılık işte. Çaresiz, bahçe duvarına yanaştım.
Etrafa bakındım, görünürde kimseler yoktu.
Düğmelerimi çözdüm ve su dökmeye başladım.
Tam o sırada arkamda bir at arabası durdu.
Hiç kıpırdamadan, sessizce işiyordum.
Arabacı nefret dolu bir sesle:
— “Seni haddini bilmez, buruşuk o… çocuğu..!
O işediğin, Sefiller’in yazarı Victor Hugo’nun duvarı..!” dedi.
İşte, hayatımda duyduğum en güzel iltifat dolu söz buydu.”
Öyle böyleSöz
Önceden kalp atışlarım daha farklıydı, adımlarım daha heyecanlı. Gülüşüm, bahçesini sulardı kalbimin. Ağlamak, acizlik değil tecrübelerimin tozunu temizlerdi. Daha sağlam basar, koşar hatta kanatsız uçardım. Küçücük dünyamda büyük hayallerim vardı. Ağzımla buhar yaptığım camlarda resimlerim canlanırdı. Sonra mı? Büyüdüm. Büyüdükçe küçüldü hayallerim. Bahçem mayın tarlası. Attığım adımdan gaziyim. Sürünmekse ilerlemek, ilerliyorum bu şekilde. Kendiliğinden buharlanmış camları bile elimin tersi ile siliyorum artık. Dışarıyı izliyorum. Dışarısı içimden bi'haber.
#kalemimden