Bir türkü dolaşır kulaklarımda,
her notası içime işler bir hatıra gibi.
Kelimelerim ağırdır,
dilimin ucunda taş kesilir,
gönlümden çıkmaya cesaret edemez.
Bedenim zaten yorgun,
ama kelimelerim ondan da yorgun düşer.
Dizlerim çökerken suskunluğuma,
sözlerim de gölgeme sığınır.
Bir türkü yanar içimde,
ben susarım,
türkünün telleri konuşur.
Ben sustukça,
suskunluğum büyür,
kelimelerim kendi ağırlığı altında
geceye gömülür…
/A.Özhan