Ahmet Akbulut
@MrNobodyy
vazgeçemediklerinin toplamıdır insan
Reklam
Öğrendiğim telafi mekanizmalarından birisi de insan güçten düştükçe acıya duyarlılığı da azalıyor. Canın daha az yanıyor çünkü can yakacak şey azalıyor ve zaten güçten düşmüş kişi de artık daha yavaş biçimde güçten düşüyor.
Sayfa 67
+Direnç kaynakları tükendiğinde yitirecek fazla direnç kalmaz. Etin gereksiz kısmı bittiğinde geriye ipliksi , dirençli kısım kalır. İşte benim de dönüştüğüm şey buydu; bir tür iplik gibi, yaşamakta direnen organizma.
Sayfa 67
Açmazım buradaydı: içimde öteki yaşamlara ilişkin altın madeni gibi bir anılar madeni olduğunu biliyordum; yine de elimden bu anılar içinde deli gibi uçmaktan öte bir şey gelmiyordu. Altın madenine sahiptim; ama altını çıkartamıyordum.
Sayfa 55
Aptallar! Sanki benim ölümsüzlüğümü beceriksiz aygıtlarıyla, ipleri ve darağaçlarıyla boğabilirlermiş gibi! Bu güzel yeryüzünün üstünde yürüyeceğim, yeniden yürüyeceğim hem de sayısız kere ve etimle kemiğimle yürüyeceğim, prens ve köylü, bilgin ve soytarı olacağım, yüksek yerlerde oturacak ve tekerin altında inleyeceğim.
Sayfa 31